| Profil de Gink°•.♥.•° g i n k °•.♥.•° ...PhotosBlogListes |  Outils  Aide |
|
29 mai Live Love Laughวันนี้เงินเดือนออก ไม่ได้ซื้อหนังสือมานานแล้ว เดินออกมาใกล้ๆ มีร้านซีเอ็ด ไม่มี! คับพี่น้อง.. TT TT again เจอ Live Love Laugh ของ abook เจอช็อตที่คุณนุติ์ นิ่มสมบุญ " ทุกวันนี้ผมมีความสุขกับทุกอย่าง คิดว่าทุกอย่างมีความสุขได้หมด ที่คิดได้อย่างนี้เพราะว่าเป็นคนไม่ชอบคิดอะไรร้ายๆ คิดว่าปัญหาทุกอย่าง อ่านจบแล้วรู้สึกแบบว่า โอ้ววว ไปหาอ่านกันนะ ได้แรงบันดาลใจเยอะดี ^_^ 27 mai Lollipop Lollipop~I love my lollipop lollipop
monkey monkey lolli lolli
happi happiz *
really crazy right now 55+ ชีวิตกับดนตรีชีวิตหลายๆช่วงก็เปรียบเสมือนกับดนตรีหลายๆเพลง หลายๆแนวเนอะ
ช่วงไหนเศร้าหน่อย ก็เหมือนชีวิตมีแต่เพลงเศร้า
ช่วงไหนมีความสุข ฟังเพลงไรแม่งก็มีความสุขไปหมด เพลงเศร้าไม่เข้าหัว
ช่วงไหนมันส์ๆหน่อย ก็เหมือนจะมีแต่เพลงปลุกระดมชีวิต 555+ ชอบช่วงประมาณนี้ๆๆ
ตอนนี้ก็หลากหลายอารมณ์นะ อยู่ดีๆชีวิตก็มันส์ขึ้นโดยไม่มีสาเหตุ
อาจจะด้วยเพราะอะไรหลายๆอย่างที่อธิบายไม่ได้เหมือนกัน (เอ๊ะ ยังไง?)
เริ่มปล่อยวาง เริ่มรู้จักตัวเองในวัยนี้มากขึ้น
รู้ว่าตัวเองทำอะไรอยู่ และต้องการอะไร
มันเลยมันส์ๆๆๆ (ไม่เห็นจะเกี่ยวเล๊ย 55+)
ไม่รู้อ่ะ ช่วงนี้ฟังเพลงรักเป็นพิเศษ 5555+ ฮิ้วววว
แด่ความรักที่มากมายในชีวิต แฮปปี้ซะจริงจริ๊ง~
ปล.. เจกับเก๋ถามไว้เมื่อ entry ที่แล้ว ทรายมันจะไปฝรั่งเศสปลายปีนี้แล้วอ่ะ
เศร้าเลยกรู เพื่อนชิลหายไปหนึ่งคน T^T 24 mai ณ ขณะนี้... วันเวลาแห่งความสุข ไม่อยากให้จางหายไปเลย นับถอยหลังถึงวันที่เพื่อนที่รักต้องไปไกล มันเหงาๆ...... เคว้งๆๆๆ..... T^T เคยไปไหนไปกัน อาจจะไม่ใช่ตลอดเวลา แต่ก็เป็นเกือบตลอดเวลา ร่วมทุกข์ ร่วมสุขกันมาก็มาก อีกไม่กี่เดือนแล้วจริงๆหรือนี่ ว่าแล้วก็ใจหาย......... งื้อ เลยตกลงกันว่า นับจากสองอาทิตย์ที่ผ่านมาและจากนี้ไปจนกว่ามันจะไป เจอกันแม่งทุกศุกร์ไม่ก็ทุกเสาร์เลย (จากปกติก็เป็นยังงั้นอยู่แล้ว 55+) เต็มที่กับชีวิตเพื่อน เพราะวันเวลาไม่เคยรอใคร จริงไหม? แต่กูจะรอมึงกลับมาเสมอนะหัวฟูหยอง เพื่อน ฉันรักแกว่ะ ^_^  18 janvier backup old diary 004 : 20/01/2005 16:26:27 คิดถึงเธอ...
post date : 20/01/2005 16:26:27 จะบ้าตาย.. ไม่รู้เลยว่าการที่มีแฟนหรือไม่มีแฟนเนี้ย อย่างไหนมันจะดีกว่ากัน? backup old diary 003 : 19/01/2005 23:02:50 ศิลปากรรามากับเรื่องเครียดๆ
post date : 19/01/2005 23:02:50 วันนี้ศิลปากรรามาเอาเรื่อง True Romance(สาวใสหนุ่มซ่าส์ตามล่าหารัก)มาฉายแหล่ะ อิ๊อิ๊อิ๊ >_< พระเอกน่ารักมากกกกกก..... backup old diary 002 : 18/01/2005 21:48:03 สาวๆโต๊ะสามแยกปาก*
post date : 18/01/2005 21:48:03 ไม่ได้อัพไดซะนานเลยแฮะ แต่จะว่าไปอัพไปก็ไม่มีใครอ่านอยู่แล้วนี้นา ฮือๆ ไม่เป็นไร สุขใจที่ได้อัพก็พอ backup old diary 001 : 26/12/2004 22:07:56 เย้ๆ Merry Christmas ฉลองด้วยการเจิมไดอารี่เป็นครั้งแรกน๊า
post date : 26/12/2004 22:07:56 วันนี้ก็เป็นวันแรกแหละที่เราจะเริ่มประเดิมการเขียนไดอารี่นี้ แล้วรู้ไหมว่าชื่อแปลกๆที่อ่านเป็นภาษาไม่ได้คำนี้ ==> pdbj <== มาจากอะไร? . . ติ๊กต่อก ติ๊กต่อก หมดเวลา!!! ก็เป็นชื่อย่ออย่างที่หลายๆคนคิดน่ะแหล่ะ ตอนแรกเลยนะ จะใช้คำว่า happiness แต่มันก็พื้นๆใช่ม๊า ก็เลยมีคนเอาไปเรียบร้อยแล้วล่ะ ส่วนคำว่า happiness เนี้ย ก็เอามาจาก happiness is เพลงของโมเดิร์นด็อคอ่ะ เป็นเพลงที่เรากับแฟนฟังด้วยกันบ่อยๆตอนที่ยังเป็นเพื่อนกันอยู่ (ฮั่นแน่ หวานตั้งแต่ยังไม่เป็นแฟนเลยน๊า) แล้วก็เป็นเพลงที่แฟนเราชอบมากด้วย แต่ก็นะ มีคนใช้ไปแล้วนี้ ก็เลยคิดหาชื่อไดไปต่างๆนานา ทั้ง rainbow ทั้ง veggie แต่ไม่เอาดีกว่า หาอะไรที่มันง่ายๆแต่มีความหมายกับเราดีกว่า ก็เลยไปๆมาๆสรุปออกมาได้เป็นชื่อ pdbj อย่างที่เห็นนี้แหละ อ้า.. นั่นแน่ อยากรู้แล้วล่ะสิว่ามาจากไหน pd ก็มาจากชื่อย่อของแฟนเราเอง "ผักได้ม้ายยยยย" งงล่ะสิชื่ออะไรวะ แปล๊กแปลก ก็เค้าเรียนอยู่คณะจิตรกรรม แล้วจิตรกรรมเค้าจะใช้ชื่อคณะกัน ส่วนผักได้ม้ายยยยยก็มาจากที่เค้าเขียนไว้ในใบสอบสัมภาษณ์ของพวกรุ่นพี่ว่าอยากลองเข้าไปร่วมงานกับทางร่วมกตัญญูดู ตอนแรกพวกรุ่นพี่ก็จะให้ชื่อว่า"ปอตึ๋ง"แต่ฟังๆแล้วมันไม่เป็นมงคลเลย ก็เลยเปลี่ยนเป็น"ผักได้ม้ายยยยย"เพราะว่าเก็บศพคนเนี้ยมันโหดไป ก็เลยอารมณ์ประมาณแบบว่าเก็บผักแทนไปก่อนได้ไหม แล้วก็รุ่นพี่ปี2มีชื่อเผือกได้ม้ายยยยยด้วย ส่วน bj ก็ง่ายๆเลยอ่ะ มาจากชื่อจริงของเราเองเบญจพรรณ วันนี้ไปเจอป๊าที่ซีคอนมา ถือได้ว่าเป็นวันรวมญาติก่อนสิ้นปีนี้เลยนะ ไปกันทั้งหมด14คน สนุกดีนี้แหละนานๆทีเจอกัน พวกน้องๆให้การ์ดมาน่ารักดีจัง เห็นลายมือเด็กๆแล้วรู้สึกอบอุ่นใจขึ้นมาเลยแฮะ ไปซีคอนวันนี้พวกลูกๆก็ได้ตังค์มาฝากธนาคารเหมือนเคย แล้วก็ได้ตังค์มาใช้ต่างหากด้วย ฮี่ ^_^ ส่วนเราในที่สุดก็ได้ซื้อหมึกมาเติมเครื่องปรินท์สักที ค้างมาเป็นชาติแล้ว เอ้อ.. ที่สำคัญก็ซื้อของขวัญคริสมาสกับปีใหม่ให้ผักแล้วด้วย ไม่รู้ว่าจะชอบรึเปล่าน๊า แต่ก็ยอมลงทุนไม่ซื้อหนังสือโบราณคดีมาเลยนะ เราซื้อหนังสือศิลปะมาให้ ชื่อหนังสือว่า Art school เป็นหนังสือรวมสอนเทคนิคระบายสีน้ำ สีน้ำมันแล้วก็สีอครีลิค เห็นผักบ่นบ่อยๆว่ามีปัญหาในการวาดสีน้ำมัน แต่ก็ไม่เป็นไรหรอกนะปี1เอง ยังมีเวลาฝึกอีกเยอะนะ ส่วนสีน้ำก็เห็นว่าวาดไม่ค่อยเก่ง เอาน่า ก็ตัวเองไม่ยอมฝึกบ่อยๆเองนี้หว่า แล้วมาทำเป็นบ่น เห้อ.. ม่ายหวายเลยยยยย ก็มัวแต่ขี้เกียจแล้วมันจะเก่งไหมล่ะนาย -_-" เดี๋ยววันพรุ่งนี้ก็ต้องตื่นแต่เช้าไปต่ออายุใบขับขี่แล้วก็ไปจ่ายค่าไฟแล้วก็ไปฝากเงินที่ธนาคารแล้วก็กลับหอ จะได้เจอกับผักแล้วเย้ๆๆๆๆ ครั้งสุดท้ายก่อนสิ้นปี เพราะเดี๋ยววันอังคารพ่อผักจะมารับกลับเชียงใหม่ ปีใหม่นี้ต้องเหงาแน่ๆเลย กับป๊าก็ไม่ได้เจอกันอยู่แล้ว คุณแม่ก็ไปทำบุญเก็บกระดูกคุณยายที่พะเยา ผักก็ต้องกลับเชียงใหม่อีก เพื่อนๆก็อยู่กับที่บ้านกันหมดเลย สงสัยได้นอนฉายเดี่ยวอยู่บนเตียงที่บ้านแน่เลย ไม่เป็นไร เดี๋ยวถึงวันนั้นค่อยคิด ไปกับพวกพี่ต้อมก็ได้(วะ) ปล... วันนี้รู้สึกว่าโทรไปหาผักบ่อยเหมือนกันนะ ผักนี้ก็แย่แล้วนะ.. โทรไปครั้งที่1 bj ทำอะไรอยู่อ่ะ pd เพิ่งออกไปกินข้าวมา โทรไปครั้งที่2 bj ทำอะไรอยู่อ่ะ pd กินส้มตำกับกาสลองอยู่ โทรไปครั้งที่3 bj ทำอะไรอยู่อ่ะ pd กินมาม่าอยู่ -_-" ตัวเองก็ไม่ได้จะอ้วนเลยนะ แต่เริ่มจะลงพุงขึ้นทุกวันแล้วนะ ก็เอาแต่กินทั้งวันแล้วจะให้มันไปออกที่ไหนได้ล่ะ ก็ต้องออกพุงนี้แหละ น้ำหนักขึ้นใหญ่แล้ว ลงแต่พุงแต่ผักก็ดูไม่เห็นอ้วนขึ้นเลยสักที จะผอมแข่งกันหรือไงนะ ปล2... วันนี้โดนหลอกแหละ ด้วยความที่ตัวเราผอมม๊ากมากเลยอ่ะ พี่ตู่(พี่ชายคนละแม่แต่พ่อคนเดียวกัน) เค้าก็แนะนำให้เราลองกินยาฆ่าพยาธิดู เมื่อก่อนอันตัวเราก็ไม่กล้ากินเพราะกลัวกินแล้วพยาธิออกมาเป็นตัวๆแล้วตัวเรา ก็ไม่ค่อยจะกลัวหนอนเลยนะ พอมาวันนี้ถึงเพิ่งรู้ว่ายาสมัยนี้เค้าจะฆ่าพยาธิก่อนอยู่แล้ว ก็เลยเอาวะ ขากลับจากซีคอน ก็แวะซื้อยาที่ร้านแถวบ้าน บอกเค้า bj พี่เอาฟูก้าคาร์ค่ะ เจ้าของร้าน เอาตัวนี้แทนไหมครับ (ชูกล่องยา อืมม์.. น่าสน) bj เท่าไหร่คะ แล้วมันต่างกันยังงัย เจ้าของร้าน 25บาทครับ ต่างกันที่ฟูก้าคาร์ฆ่าพยาธิได้5ชนิด แต่ตัวนี้6ชนิดครับ bj อ๋อ ดีค่ะดี เอาอันนี้ค่ะ เจ้าของร้าน ขอบคุณครับ พอวิ่งมาขึ้นรถ มานั่งมองดีๆ อ้าว ยังงัยล่ะเนี้ย เป็นรูปพยาธิ6รูป แต่ดูอีกทีรูปพยาธิกับชื่อชนิดมันซ้ำกันรูปหนึ่ง สรุปแล้ว กูโดนหลอกนี้หว่า มันก็5ชนิดเท่ากัน *นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า-อย่าเชื่อคนง่ายโดยเฉพาะเจ้าของร้านขายยาที่มานั่งนึกดูแล้ว พยายามขายยาที่ขายไม่ออกนี้หว่า เหอเหอเหอ 5 janvier : ) happy new year 2009 everybody ไม่ได้เข้ามานานเลย เข้ามาอ่านๆดูๆอะไรเก่าๆแล้วตลกดี วันเวลาก็ผ่านไปเร็วเหมือนกันเนอะ แปปๆ จากที่เขียนครั้งแรกมาตอนนี้ก็ 3-4 ปีละ ไม่น่าเชื่อ ต้องขอบคุณไดอารี่เก่าๆ ภาพเก่าๆ ที่เตือนให้ระลึกถึงความทรงจำที่ดีๆนะ (เรื่องไม่ดีๆลืมไปหมดแล้ว แก่แล้ววว เป็นอัลไซเมอร์ ขี้หลงขี้ลืมแล้วเรา --แต่ก็ดีนะ) แต่กลัวว่ะ กลัว spaces.live เจ๊งจัง ไม่อยากให้เวบนี้หายไปเลยอ่ะ ถึงจะไม่ได้เขียนเท่าไหร่แล้ว แต่ก็ยังอยากเข้ามาเยี่ยมเยียนอยู่นะ T^T ภาพเป็นล้านนนนน จะback upไงไหววะเนี่ย อ๊ากกกกกกก!! (เข้ามาบ่นเหี้ยไรเนี่ยกู 55+) 15 janvier แด่เพื่อนๆทุกคนเมื่อมอง ย้อนไป ในวัน ที่เรา เดินผ่าน พ้นมา
นึกถึงวันเก่าเก่า ก็เหงาได้ทุกเวลา
ผ่านวัน ที่ดี ผ่านวัน ที่เรา เคยมีน้ำตา
เป็นช่วง ที่มีความสุข มากมาย
แต่แล้ว ชีวิตวันเหล่านั้น ก็พ้นและ จบลง
และเหลือทิ้งไว้ เพียงฝุ่นผง ที่เฝ้ารอวัน จางหาย
หวานขม ระคนกันไป คิดถึงทีไร สุข ทั้งน้ำตา
จากนี้ เหลือเพียงอดีต ของกาลเวลา
ที่จะไม่ย้อน คืนมา อีกแล้ว
วันที่ซึ้งใจ วันที่เสียใจ วัน ที่พ้นมา
ชีวิต ที่มีเธออยู่ ยังรู้สึก ทุกเวลา
จะเป็นเช่นไร สุขซาบซึ้งใจ หรือมีน้ำตา
ฉันนั้น ก็มีความสุข มากมาย
ช่วงชีวิต วันเหล่านั้น ก็พ้น และจบลง
และเหลือทิ้งไว้ เพียงฝุ่นผง ที่เฝ้ารอวัน จางหาย
หวาน ขม ระคนกันไป คิดถึงทีไร สุข ทั้งน้ำตา
จากนี้ เหลือเพียงอดีต ของกาลเวลา
ที่จะไม่ย้อน คืนมา อีกแล้ว..
หวาน ขม ระคนกันไป คิดถึงทีไร สุข ทั้งน้ำตา
จากนี้ เหลือเพียงอดีต ของกาลเวลา
ที่จะไม่ย้อน คืนมา อีกแล้ว..
สุข ทั้งน้ำตา
จากนี้ เหลือเพียงอดีต ของกาลเวลา
ที่จะไม่ย้อน คืนมา อีกแล้ว.. 3 décembre สุดท้าย ท้ายสุด.. ^^งานเลี้ยงทุกงานเลี้ยงย่อมมีวันเลิกรา
เขียนไดอารี่ออนไลน์ได้เมื่อไร ก็เลิกเขียนได้เมื่อนั้น
ถึงเวลาที่ต้องทำการปิด sickpeople27 พื้นที่เล็กๆเหงาๆบ้าบอ ฟูมฟายของเราที่นี้จริงๆซะแล้ว
เจออะไรกันมามากมายเลยเน้อ
สุข เศร้า เคล้าน้ำตา ตื่นเต้น ระทึกขวัญ โรแมนติก ดราม่า ฮ่าฮ่าฮ่า..
จำได้ว่าเริ่มเขียนตั้งแต่ตอนที่มันเปิดเดือนแรกนี่แหละ
จำไม่ผิดก็น่าจะมิถุนาปี 2005
ส่วนมากเรื่องที่เขียนเป็นเมนหลักก็หนีไม่พ้นโศกนาฎกรรมความรักของดิฉัน
เรื่องราวเพ้อเจ้อๆทั้งหลายแหล่ที่คนอ่านก็จำใจอ่านมากันเรื่อยๆ
ขาประจำบ้าง ขาจรบ้าง เข้ามาอ่านบ้าง ไม่อยากอ่านบ้าง
ไม่ว่าจะยังไงก็ขอบคุณทุกๆคนเลยเน้อที่เคยแวะเวียนเข้ามายังเสปชแห่งนี้
ทำให้เจ้าของเค้ามีแรงใจที่จะเขียนต่อไปเรื่อยๆน่ะ
ไม่ว่าบางบล็อคมันอาจจะมีคนมาเม้นท์แค่คนเดียวก็เถอะ หุหุ
เอาเป็นว่าก็ยังรักที่จะขีดๆเขียนๆอยู่
และก็ยังมีเรื่องราวความรักที่ชอบเขียนเข้ามาให้เขียนอยู่เรื่อยๆน่ะแหละ
แต่เสปชนี่ได้ถูกใช้งานมาแบบที่เรียกว่าอย่างหนักเกินไปแล้ว
เข้ามาเขียนอันใหม่ๆ แต่สุดท้ายก็ยังมีบรรยากาศเรื่องราวเดิมๆเข้ามาให้นึกถึงอยู่บ่อยครั้ง
ไม่ว่าจะเรื่องราวที่เคยเขียน รูปภาพที่เคยถ่าย
ทำให้บางทีก็ไม่อยากจะเข้ามาในที่แห่งนี้อีกเลย
ตัดสินใจจะลบ แต่พูดตรงๆว่าลบไม่ลง หวงความทรงจำยิ่งกว่าทรัพย์สมบัตินอกกายซะอีก
ก็ปล่อยมันไว้แบบนี้แหละ เก็บเอาไว้ตอนผ่านไปนานๆก็เข้ามาอ่านที
ว่าเคยเป็นมากขนาดไหน 555+ ^-^
เอ๊า! เป็นโรคพร่ำเพ้อกำเริบอีกแล้ว
เอาเป็นว่า ลาจริงๆแล้วจ้า ขอบคุณที่ติดตามอ่านเสปชเล็กๆแห่งนี้มาตลอดนะจ้า
ขอจบเสปชแห่งนี้ไปพร้อมๆกับการจบมหาลัยและเรื่องราวเศร้าๆเลยละกัน
ส่วนวันเวลาแห่งความสุขสัญญาว่าจะเก็บไว้ในใจเป็นอย่างดีนะจ๊ะ
เจอกันใหม่เมื่อหัวใจต้องการจ้า
บ๊ายบาย
 ปล.. สำหรับเพื่อนๆขาประจำตัวจริงก็พบกันที่เสปชใหม่ ไฉไลกว่าเดิม
รับรองว่าจะเป็นเสปชที่มีแต่ความสุข.. ของเรา
 26 novembre Loy Kratong ^^ปีนี้เป็นปีที่ลอยกระทงสนุกดี..
ไม่ได้ลอยกับแฟนแล้ว หวังว่าจะไม่มีเหตุการ์ณรันทดเกิดขึ้นอีก (หลังจากที่สามปีที่ผ่านมาลอยกับแฟนมาตลอด และ..เลิกหมด! -_-") แต่ก็มีเอฟไปเดินเป็นเพื่อน ช่วยถือของ ถ่ายรูป ปีนี้ก็ดูพลุที่ห้องก่อนแล้วก็ออกไปเดินที่สะพานพระรามแปด คนเยอะมาก แต่ก็สนุกดี ถือว่าเป็นงานเทศกาล ไม่ซีเรียสๆ เจอกระทงที่ทำจากกรวยไอติมและขนมห่อละบาท น่ารักมากกๆๆๆๆ รีบซื้อเลย ถูกด้วย หลังจากซื้อมาก็ไม่ผิดหวังเพราะราคาถูก น้ำหนักเบา และคนฮือฮาไปตลอดทาง(ไม่ได้เว่อร์น๊า) ดูรูปกระทงได้จากในอัลบั้มเลย เดินพระรามแปดเสร็จก็ขึ้นไปบนสะพาน ว่าจะข้ามไปฝั่งนู้นเดินไปพระอาทิตย์แต่คนเยอะมากกก..(ของจริง) ลงกันไม่ได้เลย เลยเดินกลับมาที่ซอยวัดดาวฯ และเดินข้ามสะพานปิ่นเกล้าไป ถือกระทงไปลอยที่สวนสันติ ปีก่อนๆอธิษฐานเรื่องความรัก ครอบครัว หน้าที่การงาน การเงิน บลาบลาบลา.. แต่ปีนี้เปลี่ยนคำอธิษฐาน เปลี่ยนเป็น ขอบคุณน้ำทุกหยดบนโลกใบนี้แทน และขอให้มีน้ำใช้ตลอดไป.. (ประมาณว่าปลงเรื่องแฟนไปแล้วในประเหลาะนึง.. -_-") เจอเพื่อนๆ กวาง แป้ง แบต ซีฟ ไปกินโรตีมะตะบะกัน แล้วก็ต่อข้าวสารตอนแรกว่าจะลองร้านChemrock แต่คนขายตั๋วแม่งกวนตีน เลยย้ายไปGazeboร้านโปรดแทน ออกจากร้านตี4 แยกย้ายกันกลับถึงหอโดยสวัสดิภาพ วันนี้พร้อมหน้าพร้อมตา มีความสุข ^^ ปล.. ทำไงดี.. เกาหลีอาละวาดใหญ่แล้ว T_T ก็คุยไม่รู้เรื่องง๊า.. 8 novembre การผจญภัยเล็กๆการผจญภัยเล็กๆของ 2 หญิง 2 ชาย ในค่ำคืนที่มีสายลมหนาวพัดมา ท่ามกลางสถานที่และบรรยากาศที่ไม่คุ้นเคย เจอเรื่องแปลก ประหลาด เหน็ดเหนื่อย ลุ้นระทึก และน่ายินดี-ดีใจ แต่ทุกคนสนุก มีความสุข และรอยยิ้ม.. :-) ที่ฉันมีความสุขกับเหตุการณ์บ้าๆ บทสนทนาฮาๆ คงเพราะอีก 1 หญิง 2 ชาย นั้นคือ.. เพื่อนที่ฉัน "รัก" ฉันรักพวกเขามาก และมีความสุขกับการที่ได้อยู่ด้วยกัน ที่ได้เจอกันทุกครั้ง ประสบการณ์ใหม่สุดระทึก ร้านอาหารสุดอร่อย มือถือทรานซิสเตอร์ มาเฟียฮ่องกง นักบันจี้จั๊มพ์ระดับโลก ปล.. แต่เมื่อคืนงดโดด ..ได้ที่นี่.. ทุกที่ที่มีพวกแกและเธอนะ กวาง บอล เอฟ ปล.. เหตุการ์ณเมื่อคืนสนุกจริงๆเลยอยากบันทึกไว้หน่อย ฮ่ะๆ แฮปปี้ว่ะ ปล.. โปรโมทวงซีฟกับเพื่อนๆพี่ๆน้องๆ Have a good lungs แผ่นละ 100.- บู๊ตBasketBand ได้ทั้งหนังทั้งเพลงนะ คุ้มๆ ที่ Fat Fest 7 ปล.. ชอบKFC ชีสหนึบจัง ^_^ ปล.. เปิดเทอมแล้ววววว วันนี้ไปเรียนอจ.หม่อม เจอเพื่อนแกงค์เอกโบครบองค์เลย ดีใจจัง ^^ เม้าท์กันสนุกสนาน รักพวกแกๆ ปล.. ซีเกมส์ไปพะเยาเป็นเพื่อนเรา เรารักแกซีเก๊มส์ ^_________^ ปล.. หน้าหนาวปีนี้ไม่มีสิ่งมีชีวิตที่เรียกว่า "แฟน" แต่แปลกเว้ย ไม่เหงาแล้ว 10 août ไดอารี่ 1 ม.ค. และ 10 ม.ค. 25461 ม.ค. 46 1 ปีที่ผ่านมานี้ มีหลายๆอย่างที่อยากจะขอบคุณท้องฟ้าผืนกว้างผืนนี้... และขอบคุณโลกกลมๆใบนี้ที่ยังคงหมุนให้ผู้หญิงคนนี้ก้าวต่อไป... ขอบคุณท้องฟ้าที่ส่งให้เราเกิดมานั่งมองเธอ... ขอบคุณเธอมากเลยนะที่ทำให้ 1 ปีที่ผ่านมานี้ของเรามีความหมาย ได้เจอกับคนสำคัญในหัวใจหลายๆคน ได้เจอกับเพื่อนใหม่ๆที่น่ารักมากๆอีกตั้งเยอะ! แม้ว่าสีของเธอจะเปลี่ยนไปหลายแบบในวันเดียว แดงบ้าง ส้มบ้าง ฟ้าบ้าง หรือดำบ้าง แต่ฉันก็ยังว่าไม่ว่าเธอจะเป็นยังงัย เธอก็ยังสวยสำหรับฉันเสมอ... จนฉันอยากจะเป็นแบบเธอบ้าง ในสายตาฉัน เธอเป็นคนที่เข้มแข็งมากเลยนะ ไม่ว่าจะโดนฝนตกหรือฟ้าร้อง ฟ้าผ่าถล่มทลายแค่ไหน เธอก็ยังจะกลับมาเป็นท้องฟ้าที่มีแต่สีฟ้าสดใสเหมือนอย่างเคย ในตอนนี้ฉันขอยึดเอาเธอ ท้องฟ้าสีครามผืนนี้ เป็นแบบอย่างในการดำเนินชีวิตได้ไหม? ฉันจะสวยในหลายๆสีได้เหมือนเธอ ฉันจะเข้มแข็งต่ออุปสรรคต่างๆเหมือนเธอ ฉันจะคอยเป็นผืนฟ้าผืนกว้าง คอยโอบกอดและปกป้องดูแลผู้คนที่ฉันรักอย่างเธอได้ไหม?... แด่ท้องฟ้าวันปีใหม่ที่สดใส ขอให้เธอสดใสไปตลอดปี...
10 ม.ค. 46 วันนี้เป็นวันสอบแล้วจ้า! ไปถึงร.ร.เช้าผิดปกติเจอหน้าเพื่อนๆเต็มเลย ไปถึงตอนเช้าก็โดนเรื่องผมกับโบว์ เราก็นั่งกับเค้าสักพักก็เริ่มแว่บ แต่ก็ดดนอาจารย์ไล่ ทำข้อสอบ Eng ได้มาก! สุขศึกษาพอได้! พระพุทธฯก็น่าจะโอเคนะ... เหะๆ สอบเสร็จปุ๊ป จ๋า หน่อย โบว์ ก็ไปรพ.เป็นเพื่อนจ๋า(ตาแดง) พลอย เดียร์ไปสะพานใหม่ ลินน์ไปม.น. เลยเหลือที่จะไป The Mall มีเรา แพร เชอร์รี่ ออย และบอล เฟิร์นก็ไปแต่ลงไปหาน้องที่บ้านบาง เลยไม่ได้ไปด้วย... เสียดาย ~>_<~ ไปถึงก็เดินๆสักพักก็ไปเล่นเกมส์ DJ, เกมส์ตะบอง และ Vampire Night สนุกมากๆๆๆๆ ไปเอามือถือบอกให้มาใหม่ตอน 5 โมง ก็เลยเล่นๆที่ถ่ายรูปของ Nokia สักพัก ก็มาจะถ่ายสติกเกอร์กันเหลือกันคนละ 10-20 บาท แต่ก็ถ่าย... พอถ่ายเสร็จเจอเพื่อนเราเต็มเลยแต่ไปส่งนุ้ยกันก่อน สักพักก็มาสมทบกันกลายเป็น 10 คน มีเรา บอล ลินน์ ออย สุ พีซ เต๋า ทอป ทัช เป๊ก สนุกมาก เฮฮาปาร์ตี้กันสุดๆ ไปถึงไหน อายถึงนั้น ไปถล่มร้าน Nokia กันสุดฤทธิ์ สักพักแยกกันกลับไป (ออยกับสุ) เหลือ 8 คน ปักหลักหน้าน้อมจิตต์ ตัดสินใจไปบ้านลินน์ ก็ไปกันหมดแต่เต๋ากลับบ้านจ้า ทอปตามมาทีหลัง ตอนอยู่บ้านลินน์ฮาอีบอลมากๆๆๆๆ ออกมาก็ไปขับรถเล่นด้วย 1 Scooter 2 Bicycle ทุลักทุเล แต่ก็สนุกดี ไปแวะบ้านคนเติมลมด้วยใจดีโคตร! ไปถึงบ.ด.2 บ้านป้าหมอนแหน่ะ! พอสี่ทุ่มกว่าก็กลับบ้านเพราะแม่พีซตาม โดยรวมแล้วสนุกมาก กลับถึงบ้าน 5 ทุ่ม อยากจะบอกว่าวันนี้สนุก+มีความสุขมากที่สุด
PS... คุยกับบอลตอนนึง น้ำตาจะไหล ตอนซ้อนท้ายจักรยานออกมาจาก บ.ด.2 ก็คุยกันว่า
G : ชีวิตม.ปลายนี้มันสนุกจริงๆเลยเนอะ! (เสียงสดใสมาก)
B : มีความสุขมากเลย แต่ไม่น่าเชื่อเลยเนอะ ว่าอีกไม่นานมันจะเป็นแค่ความทรงจำ...
G : ...(อึ้งสักพัก)... นั้นสิเนอะ พูดแล้วเศร้าว่ะ
B : แกก็ลองคิดดูดิ ช่วงเวลาที่มีความสุขที่สุด มันจะผ่านไปเร็วมากๆ เหมือนกับแกหลับตาแล้วพอลืมตาขึ้นมาอีกที มันก็เป็นแค่ความทรงจำไปแล้ว
G : ...(น้ำตาเริ่มคลอ)... แกเงียบไปเลยอีบอล บทแกจะทำให้ขำก็ข๊ำขำ... แต่บทจะซึ้งก็โคตรเศร้าเลยว่ะ...
..วันนี้ทำขวดโหลวิทยาศาสตร์ใส่วัชพืชเน่าๆที่อีดี(ทัช)ทำให้ตอนปีใหม่ม.4แตก.. T_T
ตอนนี้เพื่อนๆติดต่อมันไม่ได้(อีกแล้ว) มือถือเปลี่ยนเบอร์บ่อยไม่เป็นไร แต่งานนี้เบอร์บ้านก็โดนตัดไปแล้วด้วย
กูคิดถึงมึงมาก ใจกูไม่ดีเลย.. อีดี รีบติดต่อมา กลับมาแรดด้วยกันอีกเถิด อาเมน..
ค ว า ม รั ก...
คืออากาศที่ไม่มีความหมายที่แท้จริง
จับต้องไม่ได้ เพียงแค่ทำให้รู้สึกได้
ความรู้สึกทุกความรู้สึกที่เกิดเพราะอากาศนั้น
เหมือนทุกความรู้สึกที่เกิดเพราะความรัก
ผ่านมา ผ่านไป กลับมา จากไป
อย่างไรก็มีความเปลี่ยนแปลงเสมอ
แต่แปลก.. ที่ความรักของ "เพื่อน" และ "ครอบครัว" ไม่เป็นอย่างนั้น..
 ความรักของเพื่อนและครอบครัวอาจไม่ทำให้ตัวเราและใจเราลอยคว้างเหมือนอยู่ในห้วงฝันและอากาศ
แต่ความรักของเพื่อนและครอบครัวเปรียบดั่งแสงอบอุ่นของดวงตะวัน..
ที่แม้ยามค่ำคืนที่มองไม่เห็น แต่แอบส่งผ่านความห่วงใยผ่านทางดวงจันทร์เสมอ..
3 août Life is .....?
อาจไม่เคยอยู่ในสายตาเหมือนเธอไม่รู้ว่ากำลังหายใจ หากลองคิดดูสิ่งที่อยู่ก่อนจะทิ้งไปจากวันนี้จะไม่เสียใจ..
เปิดมาด้วยเพลงนี้เลย.. ฮ่าๆ T_T ก็นะ สรุปคือก็เลิกกับเต้แล้ว แต่ก็กลับมาเหมือนเดิมเหมือนตอนที่ยังไมได้่คบกัน สบายใจกว่า รู้สึกได้ถึงความรู้สึกดีๆที่ตอนคบกันมันไม่ค่อยได้รู้สึก เต้ก็ไม่ต้องมานั่งหึงหวงเรา เราก็เล่าเรื่องนั้นเรื่องนี้ให้เต้ฟังได้ทุกเรื่อง เป็นแบบนี้ดีแล้วกับคนบางคนที่ฟ้าอาจส่งมาให้เป็นได้แค่เพื่อนกัน เศร้าไหม.. เศร้านะ แต่เป็นแบบนี้ดีกว่าแล้วล่ะ จริงๆนะ ถ้าฝืนคบต่อคงไม่รอดอ่ะ ความรู้สึกเต้มันคงไปหมดแล้วอ่ะ แต่เราเองก็ยอมรับความผิดแล้ว คนเราเมื่อทำผิดก็สมควรได้รับบทเรียนที่เค้าเรียกกันว่า“กรรม”ใช่ไหม ใช่ คนเราควรที่จะต้องยอมรับผลของการกระทำของตัวเอง ไม่ควรไปโทษคนอื่น เมื่อเรายอมรับความดีความชั่วของตัวเราเองได้และยอมรับผลที่ตามมาได้ เมื่อนั้นความรู้สึกทุกอย่างก็จะคลี่คลาย.. แล้วมันก็จะสบายใจ : - )
โอเค.. จบเรื่องที่ทุกคนสงสัย ; - ) ตอนแรกยอมรับว่านอยๆไปเป็นอาทิตย์ เพราะเรื่องราวมันยังคาราคาซังอยู่ แต่มาวันนึงได้รับของขวัญวันเกิดจากเก๋เพื่อนเลิฟ เป็นเสื้อกล้ามสีฟ้าของร้าน Dlush เขียนไว้ว่า Almost Single จากที่นอยมานาน ของขวัญชิ้นนี้ทำเรายิ้มและที่สำคัญคือ คิดได้ เออเนอะ ก็็เราโสดแล้วนี่หว่าจะทำอะไร ยังไง ทำไม ชาเย็นก็ได้ ก็เลยยิ้มๆ แฮปปี้ เต็มที่กับความโสดของตัวเอง ยอมรับเลยว่าไม่ค่อยได้โสด.. แต่พอมานั่งคิดไปคิดมา.. เราว่าเราเองเพิ่งรู้ตัวอ่ะ ออกแนวรู้ตัวช้าไปป่าววะ
เราว่าเรายังไม่พร้อมที่จะเริ่มความสัมพันธ์ที่จริงจัง.. *เลย! ไม่พร้อม“เลย”จริงๆว่ะ แล้วทำไมเพิ่งจะคิดได้นะเนี่ย โมโหตัวเอง กว่าจะคิดได้ก็จะจบปีสี่อยู่แล้วเนี่ยนะ !!! โอ้วกรอช~~!! แต่ก็ยังดีกว่าคิดไม่ได้นะ อ่ะนะเอาแหละ ไหนๆก็คิดได้แล้วก็ชิลไปละกัน การเป็นตัวของตัวเองขั้นสุดของเรามันคงทำให้ยังมีความสัมพันธ์ที่เนิ่นนานลึกซึ้งได้ยากอ่ะ ความรักอิสระที่มากเกินไปของเรา รักอิสระมากกว่าชีวิตและความรู้สึกของคนที่เรารักและรักเรา ความรักอิสระของเรามันไม่เคยทำร้ายเรา แต่มันมักจะทำร้ายคนที่รักเราตลอดเลย แบบนี้มันสมควรแล้วเหรอ..? ถ้าเราจะยึดติดคนอีกคนไว้กับหัวใจของเราทั้งๆที่ปีกในหัวใจกับเท้าเรามันยังบินและก้าวไปน่ะนะ? ไม่ไม่.. ต่อจากนี้ในเมื่อเราคิดได้แล้ว ถ้าเรายังไม่พร้อมที่จะลดความอิสระนั้นเพื่อใครสักคน เราก็จะยังไม่เริ่มความสัมพันธ์ครั้งใหม่เด็ดขาด ถึงเขาคนนั้นจะบอกว่ารับได้ แต่มันก็คงเป็นแค่ช่วงแรกๆใช่ไหม? ใช่สิ แรกๆอะไรๆมันก็ดูดีไปหมดแหละ.. -_-“ this is a SENG and NOY -_-“ !
เราเกิดมาชีวิตหนึ่งชีวิตเดียวก็พยายามใช้มันให้เต็มที่แต่ไม่ถึงขั้นเหลวแหลก แต่ขอใช้ชีวิตในแบบที่วินาทีสุดท้ายของชีวิตตัวเรามองย้อนกลับไปแล้วยิ้มไปกับมัน และคิดได้ว่าเกิดมาชีวิตหนึ่งกูคุ้มแล้ว กูเป็นประวัติศาสตร์แล้ว ถึงตอนนั้นเราคงเป็นวิญญาณที่มีความสุข เพื่อนคนนึงเพิ่งบอกไว้ว่าเรามีชีวิตที่น่าอิจฉา.. อื้ม ถ้ามันดูเป็นอย่างนั้นจริงก็ขอน้อมรับคำชมไว้ละกันนะ :-D
ปล.. 1 ! วันเกิดปีนี้ 27072007 ! เลขสวยๆ ! ^o^~ วันเกิดอายุครบ 22 ปีในปีนี้ สับสนงงงวยกันมากมาย เลิกกับเต้ก่อนหน้าวันเกิดสามวัน โอ้ว เยี่ยมไปเล๊ย~ ของขวัญวันเกิด เมสเสจ คำอวยพรในปีนี้ เราแบบว่าขอบคุณเพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆทุกคนที่ไม่เคยลืม TuT ขอบคุณกวางสำหรับลิปกลอสสีชมพูหวานๆ.. ขอบคุณแป้งสำหรับพวงกุญแจรูปหัวใจเลิฟๆ.. ขอบคุณกอล์ฟกับนุ้ยสำหรับท่าเต้นspecial giftที่ทุกคนในร้านมีอันต้องตะลึง ! (กูด้วยO_O!) ขอบคุณเก๋สำหรับเสื้อกล้ามDlushลายAlmost Single แกรู้ใจเราโคตรๆเลยรู้ป่าว? ขอบคุณน้องเก๋สำหรับโปสการ์ดและที่คาดผมทำมือสุดน่ารักและที่อยู่ข้างๆพี่สาวคนนี้ตลอดมา.. ขอบคุณพี่กิ๊บสำหรับVCDหนังการ์ตูนที่เราชอบมากที่สุดThe Last Unicorn.. ขอบคุณตาวสำหรับรองเท้าผ้าใบคอนเวิร์สลายฝีมือเพ้นท์ของแป้ง.. ขอบคุณโรสำหรับขนมที่อุตส่าห์เอามาแขวนไว้หน้าห้อง.. ขอบคุณพี่บีมสำหรับผ้าพันคอลายน่ารัก.. ขอบคุณเต้ที่ถึงจะเพิ่งเลิกกันไป แต่ก็ยังเสียเวลาไปนั่งทำหุ่นไม้ลายเรานั่งเป่าเค้กน่ารักโคตรๆมาให้อีก : -).. เป่าเทียนออกมาเป็นรูปหัวใจได้ด้วยนะเอ้า~! เจ๋งป่ะล่ะ.. ;- P ขอบคุณคำอวยพรในmyspaceกับhi5จากเพื่อนๆ โดยเฉพาะ ป่าน เอก รุณ นุ่ม เลิฟพวกนายนะ จุ๊บๆ ขอบคุณคำอวยพรเสียงตามสาย โดยเฉพาะ พี่กร โทรมาก่อนใครโคตรๆ เราไม่ลืมพี่แน่ๆ ขอบคุณเมสเสจจาก เซียม กิ๊บ ซล. (สองคนนี้แข่งกันมาเป็นสองคนแรกของทุกปีเลย ^^) พี่เอ็ม the kdk พี่ไมตรี (สองพี่ชายที่น่ารักของน้องสาวมากปัญหาขี้เอาแต่ใจ >_<) แป้ง กวาง (มากันเป็นแพคเกจทุกเทศกาล ^^) พี่เพชรโอฯ (มิตรภาพต่างวัยแต่สไตล์เดียวกัน กริ๊ว~ ดีใจที่ได้รู้จักพี่นะ พี่เพชรไนซ์มากๆ) ทราย001 (หนีไปหลวงพระบางวันเกิดเราซะงั้น ไปด้วยไม่ได้เลย T_T แต่ก็ยังส่งเมสเสจมา ขอบใจจ้า ^^) พี่บีม sss (พี่ชายตัวโต nice to meet you ka.. xx เรากลับมาที่เดิม ^^) ตาว (อายุเท่ากันแล้วนะ !) พี่พี (จำฝังใจไปแล้วใช่ป่าว โดนหลอนมาจะสิบปีแล้ว 55+ ขอบคุณค่า) กวาง ซล. (ดีใจมากๆที่ได้คุยกันอีก ขอบใจที่ยังจำเพื่อนคนนี้ได้เสมอ) มล (จะกินฟรีท่าเดียวนะรายนี้ 55+) ทอป (you’re always my TOP 3D! and I’m always your นู๋เหม่ง ! T_T~!) หน่อย (เจ๊ากันๆ รักมึงนะแมว you’re always my CATSAZIN and I’m always your ไอ่เหม่ง too ! T_T~) กู้ กิ๊บ จี เดียร์ อ้น เก๋ (รักพวกแกนะ you’re always my friend too : -) ป๊า คุณแม่ (ไม่มีป็ากับคุณแม่ ไม่มีกิ่งเวอร์ชั่นมานั่งพล่ามได้ขนาดนี้ 55+ ^^ I love you na ka) วันเกิดปีที่แล้วไปกับเพื่อนสาวที่ศิลปากรที่ร้าน DEEP มา โดยมีพี่แต้มเป็นเจ้าภาพ วันเกิดปีนี้เลยเลี้ยงกับเพื่อนสาวหนุ่ม นตอน.บ้าง ที่ร้านประจำทุกคืนวันศุกร์ ราตรีสโมสร RCA เจ้างานคือป๋าซีฟแฟนน้องกวาง ขอบคุณมากที่ช่วยจัดการให้นะ ;- ) อย่างที่รู้ๆกันคือเราเกิดวันเดียวกันกับลุงอู๋ ปีนี้เลยจัดคู่กันเลย กิ่งกับลุงอู๋ อิอิ สบายๆ มีกวาง ซีฟ แป้ง นุ้ย กอล์ฟ จ๋า พีซ เฟิร์น อู๋ ทอป แบต พี่บีม เพื่อนๆน้องๆวงซีฟ พี่ๆวงคุณซัน พี่ๆโต๊ะพี่นัท ขอบคุณเหล้าวันเกิดจากร้าน ก่อนหน้านั้นไปกิน HOT POT กับคุณแม่กับพี่กิ๊บมา ก่อนไปrcaคุณแม่ซื้อแสงโสมให้ด้วยกลมนึง ว้าว~!
ปล.. 2 ! ลัทธิพระอาทิตย์ของเรา SANCTUARY SUNSET ใครสนใจมาเลยนะ ตอนนี้มีสมาชิก 13 คนแล้ว เย้ๆๆๆ ดีใจๆ TuT~ เรามารักพระอาทิตย์กันเถอะ !
ปล.. 3 ! ณ บัดนาว.. ก่อนหน้านี้สับสน+เครียด+นอย+unhappyมากๆแต่พอปล่อยวางทุกอย่างก็ = ปวดหัวสัมนากับThesis, เกลียดวันพฤหัส, รักวันศุกร์, ปาร์ตี้โหมด, ติดNAX, หนังสั้นเดินสาย, บ้าอ่านหนังสือ(อีกครั้ง), เห็นUFO!, ชีวิตโสด, รัก Siam Secret Service : - ), รักป๊ากับคุณแม่, รักแป้งกับกวาง, รักเพื่อน, รัก lifestyle, รักความฝัน.., รักหนัง, รักอิสระ, บูชาพระอาทิตย์ = Happy Life ^^~ นี่แหละชีวิต ที่ผ่านๆมาตายไปก็ไม่เสียดายแล้ว I LOVE MY LIFE จัง ! เต็มที่ไปเลยไอ่น้อง~! 24 juillet When love is …..“ When love is all about trust “ ผู้ชายคนหนึ่ง.. เดินตามหาความรักที่เขาทำหายไป.. ความรักของเขา.. อยู่ที่ผู้หญิงคนนั้น.. คนดีของเขา เขามีเชือกเส้นบางๆผูกพันความรักนั้นเอาไว้กับเธอ เขาเชื่อมั่นในไออุ่นของเชือกบางๆเส้นนั้น ประหนึ่งว่ามันเป็นโซ่เหล็กแข็งแกร่ง ที่ไม่ว่าจะถูกดึงแรงแค่ไหนมันก็คงจะผูกติดอยู่กับเขา.. ..ความรัก คือ การไว้ใจ.. เขาบอกกับตัวเองอย่างนั้น ..เขาค่อยๆปล่อยวางเชือกนั้นลงช้าๆอย่างแผ่วแบา..
“ When love is all about trickiness “
ผู้ชายอีกคนหนึ่ง.. เดินไปสู่ความรักที่กำลังจะเริ่มต้น..
ความรักของเขา.. อยู่ที่ผู้หญิงคนนั้น.. คนดีของคนอื่น
เขารู้ว่าเธอมีเชือกเส้นหนึ่งเชื่อมเธออยู่ไกลๆ..
เขารู้อยู่เต็มอก.. แต่สมองสั่งการให้ทำในสิ่งที่ฉลาดที่สุด..
ใครจะไปรู้.. บางทีเชือกเส้นนั้นอาจจะเก่าและเปราะบางเต็มที..
ใครจะไปรู้.. เชือกเก่าเส้นนั้นมันอาจจะหลุดขาดเองตามกาลเวลาก็ได้..
..ความรัก.. ไม่มีกติกาใดๆ.. เขาบอกกับตัวเองอย่างนั้น
..เขาค่อยๆยื่นมือไปกระตุกเชือกเก่านั้นออกช้าๆอย่างแผ่วเบา..
“ When love is something you’ve got to take a risk “
ผู้หญิงคนนั้น.. วิ่งวนอยู่ในพันธนาการของความรัก
ความรักของเธอ.. อยู่ที่ผู้ชายสองคน..
คนหนึ่ง.. เขาช่างเป็นคนรักที่แสนดี.. ความเชื่อใจของเขา.. ทำให้เธอมีความสุข
.. เชือกที่เธอถือไว้ในมือ ยังคงส่งความอ่อนไหวไปถึงหัวใจของเธอ..
อีกคนหนึ่ง.. เขาช่างเป็นที่ปรึกษาผู้น่ารัก.. การได้รู้จักเขา.. ทำให้เธอรู้สึกหวั่นไหว
.. กับเชือกเส้นนี้ทุกอย่างมันช่างดูน่าค้นหาและท้าทาย..
.. เธอจะเสี่ยงปล่อยเชือกเส้นใดเส้นหนึ่งไปได้อย่างไร..
“ When love comes to an end ”
ผู้ชายคนหนึ่งยิ้มให้เธอทั้งน้ำตา กระซิบอย่างแผ่วเบา
เพราะผมเชื่อทั้งหัวใจว่าเรารักกัน.. ผมจึงต้องปล่อยคุณไป..
ผู้ชายอีกคนหนึ่งยิ้มให้เธอ กระซิบอย่างแผ่วเบา
เพราะต่อไปนี้คุณต้องรักผมทั้งหัวใจ.. ผมจึงต้องไล่เขาไป..
ผู้หญิงคนนั้นน้ำตาไหล
และปล่อยให้ความหวั่นไหวโหมทำลายความรักแท้เดียวที่เธอเพิ่งเข้าใจ
……………………………….. ช้าๆ อย่างแผ่วเบา ……………..
10 juillet เวลาที่หายไปและเวลาที่ได้มา..ช่วงนี้ถ้าใครเห็นว่าเราหายสาบสูญไปจากวงการอินเตอร์เน็ตก็ไม่ต้องแปลกใจนะ
ช่วงที่ผ่านมาแบบว่ามีเน็ตที่ห้องให้เล่น
แล้วเราแบ่งเวลาไม่เป็นเลย มีการบ้าน มีงานจ็อบ ก็ไม่ได้ทำเลย
หรือถ้าทำก็จะจิตใจจดจ่ออยู่กับเน็ตมากกว่า (โดยเฉพาะ myspace-*-)
เซ็งตัวเองมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
ตอนนี้เลยตัดสินใจได้(และดี)แล้วว่า เราจะเล่นเน็ตให้น้อยลง
อย่าให้เวลาสูญเสียมากเกินไปโดยเปล่าประโยชน์
โดยเฉพาะถ้าเรายังมีงานให้รับผิดชอบมากกว่าหนึ่งงานขึ้นไป
แต่จริงๆแล้ว myspace เป็นเวบที่ดีนะ
ที่เราเล่นๆมาเกือบปีแล้วเนี้ย ทำให้เราได้รู้จักผู้คนใหม่ๆเยอะแยะขึ้นมาก
ได้เจอเพื่อนใหม่ที่สนิทกันมากๆ เหมือนกับว่าคบกันมานาน
มันก็คงเหมือนเป็นดาบสองคมล่ะมั้ง
แต่ก็อย่างว่าอ่ะ เทคโนโลยี มันก็ขึ้นอยู่กับคนใช้มันจริงๆแหละ
ถ้าใช้มันอย่างถูกวิธี ถูกเวลา มันก็คงมีแต่เรื่องดีๆอ่ะ
แต่อย่างที่ว่าอ่ะ.. ผิดที่เราเองแหละ ที่แบ่งเวลาไม่ได้เอง.. -*-
เวลาที่หายไปกับเวลาที่ได้มาของเราตอนนี้มันแฮปปี้แฮะ.. :-)
เวลาที่สูญเสียไป ก็ทำให้ได้มิตรภาพใหม่ๆเพิ่มขึ้นมามากมาย
เดือนนี้เดือนที่เราชอบที่สุดมันเวียนมาแล้วล่ะ
เดือน 7 เดือนกรกฏา เดือนแห่งหน้าฝน เดือนของเรา.. ชอบจัง เดือนของเรา
เดือน 7 ทุกปีมีแต่เรื่องดีๆ ปีนี้ก็ด้วย มีความสุขจัง !
จะวันเกิดแล้ว จะ 22 แล้ว แก่จัง.. T-T หวังว่าจะมีเรื่องราวดีๆเข้ามาเยอะๆนะ
ตั้งแต่วันศุกร์ที่ 6 กรกฏาแล้วอ่ะ
เราเที่ยวทุกวันติดกันเลยอ่ะ สนุกมากๆๆๆๆๆ แต่ก็นะ เหนื่อย.. แต่ดีมากเลย ได้เจอได้รู้จักผู้คนใหม่ๆเยอะแยะมากมาย
มีพี่สาวคนหนึ่ง เราประทับใจเค้ามากๆเลยอ่ะ
เค้าชื่อ พี่รี เป็นพี่สาวตัวเล็ก หัวฟู เหมือนหลุดออกมาจากการ์ตูนเลยอ่ะ
เค้าโตแล้วแต่เค้าก็มีความเป็นเด็กอยู่ เค้าเป็นไฮโซแต่เค้าก็ติดดิน
เค้าเป็นคนพูดจาตรงไปตรงมาเหมือนผู้ชายแต่ก็มีความอ่อนหวานแบบผู้หญิง
โอ๊ยยยยยย ! ผู้หญิงบ้าอะไรวะ น่ารักโคตรๆๆๆๆอ่ะ กรี๊ด ไม่ไหวแล้ว
พี่รีเลยถูกสถาปนาให้เป็นไอดอลคนใหม่ของเรานับแต่นี้เป็นต้นไปด้วยประการฉะนี้แล..
เรื่องราวเยอะแยะมากมายนะ แต่ไม่รู้จะเริ่มเล่าจากเรื่องไหนดี
เอาเป็นว่าช่วงนี้ happyๆ ^^ กลับมามีความสุขแล้วนะเพื่อนๆ
เรื่องเก่าๆของคนบางคนก็พอจะลืมมันได้แล้วล่ะ
ก็มีคิดถึงบ้าง.. แต่ก็คิดถึงด้วยรอยยิ้ม ไม่ใช่ด้วยน้ำตาอีกต่อไปแล้ว..
รักช่วงเวลานี้จัง !
sun and rain and love in my heart ~ 20 juin อาจเป็นเพราะ"รัก"ให้หมดใจ อาจเป็นเพราะรัก...ไม่สมใจอะไรจะเกิดมันก็ต้องเกิด… คำพูดที่สุดแสนจะสามัญธรรมดาของมนุษย์โลก… คำพูดศักดิ์สิทธิ์ที่จะยังคงใช้ได้ตลอดกาล… ถ้าเลี่ยงได้…ก็คงไม่เกิด แต่ถ้าเกิดขึ้นแล้ว…ก็คงเป็นเพราะเลี่ยงมันไม่ได้ ถ้ายังอยู่… เพื่อที่จะได้เรียนรู้และเข้าใจก็คงจะดี แต่บางอย่าง หรืออาจจะแค่เพียงอย่างเดียวในหนึ่งชีวิตของคนเรา… ที่เกิดได้แค่ครั้งเดียว… ที่เป็นได้แค่เพียงครั้งเดียว… แล้วจะไม่มีวันได้กลับมาแก้ไข… หนึ่งนาทีที่ผ่านไป… ผ่านแล้วผ่านเลย… เจ็บเท่าไหร่ก็ซื้อกลับคืนมาไม่ได้ อยู่ที่ว่านาทีเหล่านั้นที่ผ่านไป มีค่าแค่ไหนสำหรับการคิดถึง หรือหวนกลับไปนึกถึงแม้ว่าวันเวลาจะผ่านไปนานแค่ไหนก็ตาม… บางอย่างสำหรับบางคน ดีและประทับใจจนอยากให้เกิดขึ้นอีก… ซ้ำแล้วซ้ำอีก จนลืมไปว่าเราต้องมีวันพรุ่งนี้ วันที่อาจจะต้องฝ่าฟัน อะไรต่ออะไรอีกร้อยแปดพันเก้า… วันที่อาจไม่เหมือนวันวานเลยแม้แต่น้อย… แต่สำหรับคนบางคนก็คงอยากให้เหมือนแค่ฝันร้าย… ฝันที่สุดแย่และเสียใจ… ซึ่งเมื่อตื่นขึ้นมาแล้ว… มันไม่ได้เป็นดังที่ฝันไว้ หรือไม่ก็เมื่อตื่นขึ้นมาแล้ว… ถ้าเป็นไปได้.. ก็ขอให้จำอะไรไม่ได้เลย
ทำไมฝนตกกับความเหงาต้องมาเป็นของคู่กัน..? ทำไม.. สายฝนต้องทำให้คิดถึงเรื่องราวในอดีต เรื่องราวที่เป็นดั่งความฝันหรือภาพลวงตา เรื่องราวที่มีค่า ฉันรู้สึกได้ถึงไออุ่น เส้นผม แววตา และกลิ่นหอมของเธอ ฉันสัมผัสมันได้ตลอดเวลา แม้จะไม่มีเธออยู่ข้างๆ เมื่อไหร่ฉันจะลืม 928 เมื่อไหร่.. ความทรงจำจะไม่ย้อนกลับมาทำร้ายฉันอีก ฉันคงต้องขอยืมคำพูดของนุ่มเพื่อนสาวน่ารักในspaces liveแห่งนี้มาใช้ “หากความคิดถึง . . . สามารถทำให้ร้องไห้ ฉันอยากลบความเจ็บปวด . . . ด้วยความทรงจำใหม่”
แต่ช่างน่าเศร้า.. ที่ความหมายในประโยคนี้ของฉันไม่เหมือนกับของนุ่ม ความคิดถึง “ความทรงจำในอดีต” ของฉันทำให้ฉันร้องไห้ ..มันน่าเศร้า ฉันอยากลบความเจ็บปวดในอดีตด้วย “ความทรงจำใหม่” กับเธอ มันจะเป็นไปได้ไหม..? แต่.. ในเมื่อเราได้มีโอกาสพบเจอกันแล้ว มันก็ไม่มีคำว่า สายเกินไป ใช่ไหม? ..JUST RESTART..
Just give me 1 kiss Maybe 1 smile Only 1 touch, that’s enough. I see the sunrise. It shines from your eyes That’s where the truth lies. THIS MUST BE LOVE
อาจไม่มากมายเท่าที่เคยให้ใครคนนั้น แต่ฉันสัญญาว่าจะมั่นคง
25 mai เสียงหัวเราะของมะรอซือดี
โลกใบนี้เป็นโลกแห่งความหวัง มะรอซือดี เสียงของเด็กน้อยมะรอซือดีราวเสียงผู้เฒ่าชรา มะรอซือดีอยู่ในโลกใบนี้อย่างเดียวดายสิ้นหวัง โดย ก่อคเณศ รุ่งสันเทียะ
... นี้คือบทกลอนที่เรียกได้ว่าเราค่อนข้างชอบที่สุด(ในตอนนี้) เวลาที่มีเรื่องราวเศร้าๆเกิดขึ้นกับตัวเอง ไม่ว่าจะเป็นเรื่องส่วนตัว เรื่องความรัก หรือเรื่องครอบครัว เวลามาอ่านกลอนบทนี้แล้ว ทำให้ความเศร้าทุเลาลงไปได้เยอะเลยทีเดียว ความเศร้าต่างๆนานาที่เกิดขึ้นกับตัวเรา มันคงเทียบไม่ได้เลยกับการที่จะต้องจากเป็นหรือจากตายกับคนที่เรารัก โดยเฉพาะพ่อแม่หรือบุพการีที่เรารักและเคารพ มันเป็นความเศร้าที่่ยังไม่เกิดขึ้นกับตัว แต่มันก็คงต้องเกิดขึ้นในสักวัน แต่เป็นไปได้ก็ขอให้เป็นเวลาที่อีกนานแสนนาน.........น เลยละกันนะ ..
... และอีกข้อคิดนึงที่มีไว้ใช้เตือนสติตัวเองบ่อยๆเหมือนกัน เป็นคำพูดที่ "เคนจิ" พูดกับเพื่อนๆร่วมขบวนการของเค้าในคืน "วันส่งท้ายปีเก่านองเลือด" ในสุดยอดการ์ตูนญี่ปุ่น 2oth Century Boys ว่า "ถ้ามีเหตุการณ์ไม่คาดฝันเกิดขึ้น หรือรู้สึกว่าตกอยู่ในอันตราย ขอให้ทุกคนหนีเอาตัวรอดให้เร็วที่สุด ทุกคนอย่าตายนะ" เคนจิกล่าวเช่นนี้มีนัยยะแฝงอยู่ ชีวิตคนเรามีค่า การมีชีวิตอยู่ย่อมมีโอกาสพลิกสถานการณ์ได้ อย่ายอมแพ้ แต่ตรงกันข้าม หากจบชีวิตลงย่อมไม่สามารถเริ่มต้นใหม่ได้ เพราะฉะนั้นไม่ว่าจะเจอกับสถานการณ์ใดๆ ขอทุกท่านจงเข้มแข็ง มุ่งมั่นก้าวต่อไปเอาชนะความสิ้นหวัง
" การเป็นคนชั่วลำบากนะไอ้น้อง อยู่ฝ่ายธรรมะสบายกว่ากันตั้งเยอะ "
*ในคืนวันที่เราท้อใจ..
23 mai โลกใบเล็กดวงเดิม.. แต่ใจกับขาที่ก้าวไกลขึ้น Part Iโลกใบเล็กดวงเดิม.. แต่ใจกับขาที่ก้าวไกลขึ้น
... เข้าเรื่องส่วนตัวกันบ้าง เพิ่งกลับจากไปน่านกับเชียงใหม่มา วันที่ 16-20 พฤษภา ไปกับเจ สนุกดีอ่ะ แบบว่าชิลๆ ไปเนียนๆเป็นคนแถวนั้น ไม่ใช่ไปในแบบนักท่องเที่ยวอ่ะ แต่แบบว่าแรกๆแอบเห่อกันอยุ่เหมือนกัน ตื่นเต้นนู้นตื่นเต้นนี้ ปกติจะบ้านนอกเข้ากรุง อันนี้กลับกัน กรุงเข้าบ้านนอก ตลกกว่าอีกอ่ะเราว่า แค่ขึ้นรถทัวร์ก็ตื่นเต้นกันจะแย่แล้ว 555+ รายละเอียดมีเยอะแยะมากมายเลย ถ้าอยากรู้เรื่องราวแบบทุกช็อตทุกเม็ด เข้าไปอ่านในเสปชหนูเจเลยนะจ๊ะ ... ตอนนี้ชีวิตกำลัง มากมาย.. วุ่นวาย.. ตามสไตล์สาวตัวเล็กบ้าพลัง และที่โกรธอีกอย่างคือ ใครก็ไม่รู้ไม่ยอมลง Museum Education ... ปิดเทอมที่ผ่านมาเป็นช่วงชีวิตที่ได้รู้จักและพบเจอคนดีๆเยอะ ... ปิดเทอมใหญ่ในครั้งนี้ เดือนมีนาคม ช่วงเสี้ยวเดือนแรกเป็นช่วงเวลาที่กูหลงรักดวงอาทิตย์เอามากๆ เสี้ยวเดือนมีนาหลัง ไปเสม็ดกับเพื่อนสาวๆ
ครึ่งเดือนหลังของเมษายน เดือนเมษาไปจนถึงเดือนพฤษภาการนอนหกโมงเช้า ไปเป็นเพื่อนแป้งถ่ายMV เพลง U&ME วง Saliva Bastard มา ...มีต่อพาร์ทสองจ้า |
|
|
